Terapia logopedyczna obejmuje zaburzenia mowy i wady wymowy, m.in.:logop1

· opóźniony rozwój mowy – obejmuje stymulację rozwoju mowy i wszechstronne usprawnianie funkcji mowy, poprzez właściwe wzorce językowe, życzliwą postawę i atmosferę dąży się do stworzenia optymalnych warunków do rozwoju mowy,

· terapia zaburzeń mowy i komunikacji – o typie afazji, autyzmu, mutyzmu; terapia dzieci z dysfunkcjami OUN – obejmuje usprawnianie procesu komunikacji w stopniu umożliwiającym mu radzenie sobie w życiu, kontakt z otoczeniem, także poprzez alternatywne formy komunikowania się (np. gesty, piktogramy),

·  terapia jąkania (niepłynności mowy),

· terapia różnych rodzajów dyslalii – wad wymowy (np. seplenienie, rotacyzm, mowa bezdźwięczna) – celem terapii wad wymowy jest usunięcie niewłaściwych form realizacji głosek i zastąpienie ich poprawnymi, a następnie utrwalenie kolejno w mowie kontrolowanej i spontanicznej.

Na przełomie września i października w przedszkolu przeprowadzane jest przesiewowe badanie mowy wśród wszystkich dzieci uczęszczających do placówki. Na podstawie przesiewowego badania mowy wyłonione są dzieci, które objęte są indywidualną opieką logopedyczną. Czas trwania zajęć logopedycznych wynosi od 15 do 30 minut  i jest on uzależniony od możliwości i potrzeb dziecka.

Na zajęciach prowadzone są ćwiczenia, które mają na celu:logop2

·   usprawnianie motoryki aparatu artykulacyjnego (m.in. języka, warg, żuchwy),

·  kształtowanie prawidłowego toru oddechowego, wydłużanie fazy wydechowej,

·  kształtowanie prawidłowych czynności fizjologicznych w obrębie aparatu mowy (tj. połykanie, żucie, odgryzanie),logop3

·  masaż narządów artykulacyjnych,

·  ćwiczenia emisyjno-głosowe,

·  rozwijanie słuchu fonematycznego,

·  wzbogacanie słownictwa, rozwijanie mowy opowieściowej,

·  rozwijanie umiejętności budowania dłuższych wypowiedzi,logop4

·  rozwijanie umiejętności rozumienia wypowiedzi słownych,

·  uzyskanie prawidłowej artykulacji poszczególnych głosek, ćwiczenia prawidłowej artykulacji (etap wywoływania głoski, następnie etapy wymowy głoski w logotomach, wyrazach (nagłos, śródgłos, wygłos), zdaniach, rymowankach, wierszach, dłuższych tekstach, w mowie kontrolowanej i spontanicznej. W czasie terapii logopeda wykorzystuje różnorodne metody pedagogiczne tak, by terapia dla dziecka miała charakter zabawy i nie była zbyt obciążająca.

Stosowane w trakcie terapii ćwiczenia logopedyczne mają na celu:

·         wspomaganie rozwoju dziecka,

·         oddziaływanie na dziecko w celu pobudzenia jego aktywności słownej,

·         ułatwianie nawiązywania słownych kontaktów społecznych,

·         w przypadku dzieci z trudnościami w komunikacji werbalnej, dążenie do rozumienia mowy biernej i umożliwienia komunikacji niewerbalnej,

·         usuwanie przyczyn niechęci do mówienia,

·         usprawnianie aparatu oddechowego,

·         ćwiczenia narządów artykulacyjnych,

·         wywoływanie prawidłowej artykulacji głosek,

·         ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej oraz wzrokowej,

·         ćwiczenia słuchu fonemowego.

Czas i efekty terapii zależą od rodzaju i przyczyny zaburzenia lub wady. Najważniejszy w procesie terapii jest wymóg systematycznej pracy, głównie w domu, dlatego tak ważna jest współpraca z rodzicami i prowadzenie przez nich samodzielnych ćwiczeń z dzieckiem.